Albumat

Baron Arthur Von Hübl (1852–1932) w 1895r. opublikował formułę specjalnego procesu albuminowego, dzięki któremu można otrzymać szlachetną matową powierzchnię odbitki na papierach o różnej fakturze i gramaturze. W/w efekt uzyskuje się przez dodanie do tradycyjnej emulsji albuminowej substancji matującej. Matową albuminę stosowano w przeszłości przede wszystkim do wykonywania fotografii portretowej, gdyż można nią było zastąpić o wiele droższą technikę pigmentową. Popularność albumatu ograniczyła się jedynie do rynku niemieckiego, gdyż w tym czasie mocno rozwinięta była już technologia materiałów fotograficznych z zastosowaniem emulsji żelatynowej, którą również zmatowiano przez dodanie tych samych substancji matujących.

Inne spotykane nazwy: albumina-mat, alboidin i albumon.

————————————————————————

Olej

Co to jest olej? Olej to jedna z najpóźniej opracowanych technik fotograficznych z grupy chromianowych, wykorzystująca zjawisko pęcznienia pod wpływem wody niezgarbowanych części żelatyny na matrycy olejowej oraz zjawisk olejofobii i olejofilności, podobnie jak w metodzie druku litograficznego. Proces nasiąkania wodą postępuje odwrotnie proporcjonalnie do skali utwardzenia / naświetlenia, co daje możliwość uzyskania półtonów.

Jak powstaje matryca olejowa? Na papier poddany dekatyzacji wylewa się cienką warstwę żelatyny, którą po zżelowaniu i wysuszeniu uczula się roztworem dwuchromianu, a następnie kopiuje stykowo w kopioramce razem z negatywem przy pomocy nadfioletu (najpopularniejszym i najprostszym źródłem nadfioletu jest światło słoneczne), na które są czułe związki soli chromu z białkiem. Sole chromu w tym związku są redukowane pod wpływem promieniowania ultrafioletowego, w wyniku czego następuje linowe utwardzanie (fotosieciowanie) warstwy żelatynowej w zależności od ilości dostarczonego promieniowania. Po zakończonym naświetleniu materiał poddaje się procesowi płukania i klarowania w celu usunięcia resztek związków chromu.

Jak powstaje obraz olejowy? Matrycę olejową zanurza się w ciepłej wodzie, w wyniku czego żelatyna w miejscach nienaświetlonych (niegarbowanych) przyjmuje wodę i pęcznieje, dzięki czemu ukazuje się obraz w postaci reliefu odpowiadającego wielkością skali naświetlenia. W tak przygotowaną matrycę, za pomocą pędzla przyciętego w tak zwane „kopytko”, wprowadza się tłustą farbę, która przywiera jedynie do miejsc zgarbowanych nieprzyjmujących wody. Autor może dowolnie operować barwą i jej nasyceniem w różnych partiach obrazu, co daje ogromne możliwości w interpretacji tematu. Nafarbioną matrycę gdy farba podeschnie, poddaje się zabiegowi odtłuszczania, w wyniku którego traci połysk i nabiera szlachetnego, matowego charakteru. Jednak ten zabieg jest dość ryzykowny i przeprowadzony niewłaściwie może zniszczyć efekt wielogodzinnej pracy.

Czy to koniec? Obrazy olejowe po nafarbieniu są gotowymi fotografiami, które można eksponować, jednak mogą być również wykorzystane jako matryca drukarska przy pomocy której można wykonać kilka kopii. Ten proces nazywa się przetłokiem olejowym.

Co to jest przetłok? Niewysuszoną matrycę olejową można potraktować jako matrycę drukarską, przy pomocy której można wykonać kopie metodą druku płaskiego na papierze lub materiale. Ta technika pozwala nałożyć kilka warstw farby lub kilka kolorów jeśli matryce zostaną przygotowane z wykorzystaniem wyciągów barwnych. Metoda przetłoku pozwala na wykonanie kilkunastu odbitek z jednej matrycy przy czym wadą i zaletą tej techniki jest fakt nie możności uzyskania dwóch identycznych kopii gdyż po każdym przetransferowaniu farby należy ją uzupełnić.